zaterdag 3 januari 2009

De "schilder" (circa 1927)

Voorjaar 1928 stond er net voorbij de molen van Gert Bakker aan het Tienhovenskanaal een vreemd vehikel. Een kamertje hangend tussen 2 flinke wielen voorzien van luchtbanden, aan de achterzijde een deur en aan de ene zijde voorzien van ruiten. Als ik nieuwsgierig door de ruit probeer te gluren, komt er een man de deur uit en we beginnen allebei te lachen, Goeden morgen zeggen we beiden. Ik ben Rembrand. Ik ben hier aan het schilderen d.w.z. ik schilder de molen het water enz. Jij moet zeker naar school. Wil je even bij me binnen kijken? Zo begon ons gesprek. Ik sta een beetje dom te kijken en mompel dat ik wel nieuwsgierig ben. Heel veel heeft hij me toen verteld over zijn werk, over de wagen, waar hij woonde en natuurlijk over de schilderkunst. Een gezellige prater, die van zijn werk hield en mij zo enthousiast maakte dat ik vast nog een keer op bezoek zou komen, als dat mocht. Altijd van harte welkom; ik sta hier zeker nog wel veertien dagen; al sla ik ook wel eens een dag over, maar dat merk je dan natuurlijk wel. En nu gauw naar school anders kom je te laat. Dag mijnheer, tot ziens.

Klik op de afbeelding om deze te vergroten

Zo werd Jan een regelmatige gast in het atelier van de kunstschilder. En onvermijdelijk kwam een keer de vraag: Schildert u wel eens kinderen? Hij lachte eens fijntjes. Dat zou jij zeker graag willen. Maar dat duurt te lang Jan.
Een potloodtekening dat zou wel kunnen. Ga dan daar maar even staan. Ja goed zo. Ongeveer een kwartier lang zei hij niets en toen liet hij Jan het resultaat zien. Tevreden, vroeg hij..
Zuinig heeft hij die prestaties een leven lang bewaard, maar hij is zelf nooit een kunstschilder geworden, zelfs geen tekenaar.
Bron: aantekeningen Jan de Bruijn

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen